سه‌شنبه، آذر ۱۴، ۱۳۹۶

مرگ طاهر احمدزاده، روایتی دیگر از حذف زنان از زندگی‌نامه فعالان سیاسی مرد


                                         
                                               طاهر احمدزاده و همسرش منصوره جورابچی

حامد فرمند  

پژوهشگر اجتماعی

  4 دسامبر 2017 - 13 آذر 1396

-------------------- 

توضیحات تکمیلی بر متن بزرگداشت طاهر احمدزاده در این وبلاگ بتاریخ 11 آذر 1396



زندگی طاهر احمدزاده همچنین شرایط سخت زندگی و فعالیتهای سیاسی دختر او مستوره احمدزاده را هم در بر میگیرد. رفیق مستوره احمدزاده نیز نظیر پدر، در مبارزه با رژیم ساواک، چندین بار بازداشت و بیش از 3 سال را در زندانهای رژیم پهلوی گذراند. او پس از قیام بهمن سال 1357، فعالیت حرفه ای خود را در چهارچوب سازمان چریکهای فدایی خلق ایران از سر گرفت. مستوره احمدزاده، پزشک، و فارغ التحصیل دانشگاه مشهد در سال 1350 است.

مستوره احمدزاده در جریان درگیریهای شهر گنبد در سال 1358، بعنوان یکی از نماینده گان سازمان، همراه با اشرف دهقانی، برای کمک به پایان درگیریها به این منطقه سفر کرد.

مستوره احمدزاده در جریان انشعاب بزرگ خرداد سال 1359، به جناح "اقلیت" تعلق داشت و فعالیت تشکیلاتی مخفی خود را در این سازمان ادامه داد. بدنبال یورش همه جانبه رژیم اسلامی برای به شکست کشاندن انقلاب و نابودی سازمانهای سیاسی در تابستان سال 1360، او در کنار همسر خود، رفیق احمد غلامیان لنگرودی (هادی) که رهبر سازمان محسوب میشد، مقاومت در شرایط بسیار سخت را آغاز کرد. پس از جانباختن همسرش در یک نبرد خیابانی در بهمن ماه سال 1360 در تهران، نظیر بخشی از نیروهای باقی مانده تشکیلات، او نیز به کردستان ایران و سپس کردستان عراق منتقل گردید.

مستوره احمدزاده از سال 1361 تا سال 1364، عضو کمیته مرکزی سازمان و مسئول تحریریه نشریه "کار" اقلیت بود که تنها ارگان تشکیلاتی منتشره در داخل کشور تا مقطع فوق بود. او در طی این دوره و تحت شرایط امنیتی بسیار دشوار، چندین بار برای ارتباط با تشکیلات و انتشار نشریه، به داخل کشور مسافرت میکند.

مستوره احمدزاده در پی درگیری مسلحانه درونی در مقر رادیو "صدای فدایی" در روز 4 بهمن سال 1364 در روستای "گاپیلون" کردستان عراق و انشعابات بعد از آن در سازمان چریکهای فدایی خلق ایران- اقلیت، عاقبت در سال 1377 و در خارج از کشور، به فعالیت تشکیلاتی خود خاتمه میدهد.
-------------------- 

پیام مستوره احمدزاده دختر طاهر احمدزاده به مناسبت درگذشت پدرش

بنام آزادی

خبر بس ناگوار و تکان دهنده بود. پدر، آموزگار و رهرو پاکباز راه آزادی و عدالت اجتماعی پس از تحمل هفتاد و پنج سال رنج و شکنج برای رهایی انسان های این مرز و بوم چهره بر خاک سائید و ققنوس وار پرواز آغازید.

فقدان پدر را به تمامی پویندگان راه آزادی و همه هم میهنانی که آرمان شان نفی هر گونه جهل، تزویر، ستم و استثمار نوع انسان است، تسلیت می گویم.

نهم آذر ۱۳۹۶

مستوره احمدزاده
--------------------
از سیاهکل تا انقلاب: پیش زمینه ها و پیامدها

مستوره احمدزاده

3 فوریه 2011 - 14 بهمن 1389

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شنبه، آذر ۱۱، ۱۳۹۶

درگذشت مبارز جنبش ملی و ضد دیکتاتوری، طاهر احمدزاده!



طاهر احمدزاده هروی یکی از چهره های مبارز و آزادیخواه کشور در دو رژیم استبدادی، در روز 9 آذر/30 نوامبر، در سن 96 سالگی در شهر مشهد درگذشت. طاهر احمدزاده مبارزات خود علیه دیکتاتوری پهلوی و حامیان بین المللی آن را از دهه 20 شمسی و بویژه در دوران جنبش ملی شدن صنعت نفت تحت رهبری محمد مصدق، آغاز کرد.

طاهر احمدزاده بدلیل مواضع آزادیخواهانه و نیز فعالیت انقلابی فرزندان خود، در هر دو رژیم استبدادی پهلوی و اسلامی، سالهای طولانی از زندگی خود را در زندانها و شکنجه گاهها گذراند.

فرزندان طاهر احمدزاده، مسعود و مجید، در مبارزه با رژیم پهلوی در روز 11 اسفند سال 1350 و مجتبی احمدزاده در مبارزه با رژیم اسلامی، در روز 8 آبان سال 1360 در زندان اوین به جوخه اعدام سپرده شدند.  داماد و همسر دختر او مستوره احمدزاده، احمد غلامیان لنگرودی، رهبر سازمان چریکهای فدایی خلق ایران- اقلیت نیز در بهمن ماه سال 1360 در یک درگیری مسلحانه در تهران جانباخت. 

مسعود احمدزاده و مجید احمدزاده به رهبران و بنیانگذاران سازمان چریکهای فدایی خلق ایران تعلق داشته، در بازسازی جنبش انقلابی در کشور سهم بارزی ایفا کردند. مسعود و مجتبی، هر دو در سن 25 سالگی و مجید قبل از رسیدن به سن آنها، جانباختند. براساس اطلاعات موجود در محیط اینترنت، وابستگی سازمانی مجتبی احمدزاده، "سازمان رزمنده گان آزادی طبقه کارگر" اعلام شده است.

   
                                                 از راست به چپ: مجتبی، مجید و مسعود احمدزاده          
                                     
یاد طاهر احمدزاده و فرزندان شجاع او در مبارزه با رژیمهای دیکتاتوری در ایران گرامی باد!

--------------------
توضیحات تکمیلی در تاریخ 14آذر - 5 دسامبر

طاهر احمدزاده اولین استاندار خراسان پس از سرنگونی رژیم پهلوی بود. او اما بتدریج در تضاد و کشمکش با خمینی قرار گرفت و مستقیماً با اعمال نفوذ خمینی از استانداری خراسان برکنار گردید.

یکی دیگر از فرزندان طاهر احمدزاده و منصوره جورابچی، مستوره احمدزاده، در همه دوران مبارزات پدر و برادران، در صحنه پیکار مردم ایران و سازمان چریکهای فدایی خلق ایران، حضور فعالانه ای داشته است. مستوره احمدزاده از سال 1350 جای خالی برادران خود را در صفوف سازمان پر میکند. زندگی او همانقدر پرفراز و نشیب است که زندگی پدر و مادر و برادران او رفقا مسعود، مجید و مجتبی احمدزاده.

همسر طاهر احمدزاده و مادر آزاده فرزندان شجاع او، منصوره جورابچی، سالهای پیش در شهر مشهد درگذشت. نگارنده در اینجا، قادر به کسب اطلاعاتی در این مورد نشد.

رفیق مجتبی احمدزاده، کوچکترین فرزند طاهر احمدزاده و منصوره جورابچی، از سال 1356 تحصیلات خود را در دانشگاه صنعتی (شریف) تهران آغاز کرد- در همان دانشگاهی که برادر او مجید احمدزاده قبل از سال 1350 مشغول تحصیل بود.

مجتبی احمدزاده بدلیل فعالیتهای دانشجویی و فعالیتهای سیاسی در چهارچوب "سازمان رزمنده گان طبقه کارگر"، در شهریور سال 1360 در تهران بازداشت و کمتر از 2 ماه پس از آن در روز 8 آبان، بدون هیچ اطلاعی و بناگهان، در زندان اوین به جوخه اعدام سپرده شد. براساس مطلبی در اینترنت، شخص خمینی در اعدام سریع مجتبی احمدزاده نقش ایفا کرده است. در همین مقطع، طاهر احمدزاده نیز در خانه ای در تهران تحت شدیدترین شکنجه ها برای به تسلیم کشیده شدن قرار داشت و همسر او، در حال تلاش برای اطلاع از وضعیت و تسهیل شرایط بازداشت او، مرتباً از مشهد به تهران مسافرت میکرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

چهارشنبه، آبان ۲۴، ۱۳۹۶

بیانیه کانون نویسندگان ایران به مناسبت زلزله کرمانشاه




بیانیه کانون نویسندگان ایران به مناسبت زمین لرزه

23 آبان 1396- [14 نوامبر 2017]
   
شامگاه یکشنبه، بیست‌ویکم آبان، در شهرها و روستاهای مجاور مرز ایران و عراق زمین لرزید و فاجعه‌ای دیگر رقم خورد. بنابر اخبار منتشر شده در رسانه‌ها، تاکنون صدها کشته، هزاران زخمی و ده‌ها هزار بی‌خانمان و بی‌سرپناه بر جای مانده است. این آمارِ در ساعت‌های آغازین زلزله گزارش شده و چنانچه با سرعت و فوریت و تجهیزات کافی به زلزله‌زدگان کمک نشود ابعاد فاجعه بسیار فراتر خواهد رفت. در این کار بی‌شک مسئولیت و وظیفه‌ی اصلی بر دوش حاکمیت است و باید از آن خواست در قبال نجات زیر آوار ماندگان و تامین معاش و سرپناه مناسب و فوری، تا رفع همه‌ی خرابی‌ها و آبادی شهرها و روستاهای زلزله‌زده در آینده‌ای نزدیک، به وظایف خود عمل کند. تجربه اما نشان داده است که در این گونه فجایع همواره مردم بار اصلی کمک‌رسانی را بر دوش کشیده‌اند. این بار نیز ما مردم باید به یاری مصیبت‌زدگان برخیزیم و از درد و رنج آنها بکاهیم. باشد که دیگر شاهد چنین اتفاق‌های ناگوار و ویران‌گر نباشیم.

اما چرا در چند دهه‌ی اخیر، از زلزله‌ی رودبار تا زلزله‌‌های بم و آذربایجان و اینک کرمانشاه، فاجعه در نسبت و ابعادی مشابه ساخته و تکرار شده است؟ چرا با وجود تکرار حادثه از دامنه‌ی کشتار و ویران‌گری آن کاسته نشده است؟ پیداست هنگامی که لرزش طبیعی زمین در فقر و محرومیت اجتماعی مردم و زیرساخت‌های ضعیف شهری ضرب ‌شود، فاجعه رخ می‌دهد. تا فقر و محرومیت از بناها و زیرساخت‌های استاندارد که دولت‌ها مسئول آنند، وجود دارد هر لرزشی در زیر زمین به مصیبتی بر روی آن می‌انجامد؛ تا هنگامی که ثروت‌های جامعه در راه مقاصد مخالف منافع مردم هزینه می‌شود، سختی و بلا همزاد زندگی آنها خواهد بود.

کانون نویسندگان ایران به بازماندگان قربانیان زلزله در ایران و عراق تسلیت می‌گوید و در این مصیبت خود را شریک اندوه و یاور آنها می‌داند و از اعضا و دیگر نویسندگان می‌خواهد تا از هر راه ممکن به یاری مردم زلزله‌زده بشتابند. کانون برای جذب و هدایت کمک‌ها به زودی راهکارهایی ارائه خواهد داد.

کانون نویسندگان ایران

 ۲٣ آبان ۱٣۹۶
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 
توضیحات وبلاگ بازسازی

- در این میان، که مردم بلادیده مشغول بیرون آوردن جنازه های وابستگان خود از زیر آوارها هستند، سازمان کومه له، دو جناح عبدالله مهتدی و ابراهیم علیزاده، با پیروی از خط مشی غیر دموکراتیک پ-ک-ک (PKK)، دست به تبلیغات مضحک قوم گرایانه زده، از زلزله در "کردستان" و "دو بخش کردستان" دم زده، فرصت را برای الحاق "کرمانشاه" به تقسیمات قومی خود مهیا می بینند. در صورتی که زلزله ای ویرانگر و عمدتاً در ایران و استان کرمانشاه رخ داده، و این ربطی به دنیای اوهامات سیاسی این جریانات مبنی بر وجود یک "کردستان بزرگ" متشکل از "چهار بخش" در خاورمیانه، ندارد.

- کومه له- جناح عبدالله مهتدی: http://komala.org/farsy/dreja.aspx?=hewal&jmare=1182&Jor=4

- کومه له- جناح ابراهیم علیزاده: http://www.payaam.org/bayanie/2017/11/page1.html
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوشنبه، آبان ۱۵، ۱۳۹۶

امید و خیزش دوباره!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

شنبه، آبان ۰۶، ۱۳۹۶

درگذشت روایتگر روزهای رنج و امید!




علی اشرف درویشیان، نویسنده توانا و مبارز ثابت قدم راه آزادی مردم ایران، روز 4 آبان/ 26 اکتبر، در سن 76 سالگی و پس از طی یک دوره بیماری، در کرج درگذشت. 

افسوس و صد افسوس که او دیگر نخواهد نوشت. او که هرگز "بر سفره خون" ننشست، همه توان خود را بکار گرفت تا همراه شرایط سخت و توانفرسای زندگی توده های محروم درتاریخ اخیر ایران باشد و از تلاش و امید و رهایی روایت کند.

یاد و خاطره علی اشرف درویشیان، معلم مدارس روستایی، نویسنده پیگیر، پژوهشگر مردمی و الهام بخش مبارزین راه آزادی مردم ایران، فراموش نشدنی است.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

یکشنبه، شهریور ۱۲، ۱۳۹۶

مرگ ابراهیم یزدی



ننگ با مرگ پاک نمیشود!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چهارشنبه، شهریور ۰۱، ۱۳۹۶