مدتی است که در خارج از کشور هیاهویی بنام «کنگره آزادی ایران» درگرفته است. این عناصر همان مرتجعین امتحان پس داده ای هستند که پیش از این هم با نام های دهن پرکنی نظیر «اتحاد جمهوریخواهان ایران»، «شورای مدیریت گذار»، «شورای ملی تصمیم» و غیره از سوی مشتی کلاش و کلاه بردار حرفه ای و متحدین باند جنایی پهلوی براه افتاده بودند.
آنچه که در آخرین تجمع تکراری از این باندهای ضدکمونیست افراطی بچشم میخورد، پیوستن قطعی دارودسته پاسدار صفت مصطفی مدنی، مسعود فتحی و بهزاد کریمی به کهنه خائنین قدیمی و مثلا ملی است. بهزاد کریمی در یکی از آخرین سرهم بندی های «تئوریک» خود، از «مدیریت اختلافات با سلطنت طلبان» بعنوان فعالیت سیاسی اصلی فعلی، یعنی دست و پازدن برای ائتلاف با باند آدمکش و سادیست رضا پهلوی و فواد پاشایی نوشته بود.
این دسته نسبتا جدید خارج از کشوری، اسم بی مسماء و فریبکارانه «حزب چپ ایران» را هم به خود الصاق کرده است. کمتر انسان متوسط العقلی در خارج از کشور اما حاضر میشود، به آنها مدالی بیش از آنچه که هستند، هدیه کند:
گروهی خیانتکار وآبروباخته که شانس ترقی شغلی سیاسی فعلی خود را نه در دریوزگی برای آخوندهای جنایتکار، که امروز دیگر به این گروه نیازی ندارند، بلکه در نان خوردن از نتایج شخم زدن کشور در خرداد و اسفند ۱۴۰۵ از سوی ارتش های آمریکا و اسرائیل می بینند. این، وحشیگری امپریالیستی و نابودی گسترده ساختارهای صنعتی و اجتماعی کشور توسط ماشین ویرانگری دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو است که تبهکاران حول بهزاد کریمی را به دور سگان هار ساواک یعنی مبلغین افراطی تحمیل چنین وضعیتی به مردم ایران گرد آورده است.
اکبر تک دهقان
۲۰ مای ۲۰۲۶- ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
ـــــــــــــــــ
