محمد مالجو، همچنین: الگوی تئوریک «راه کارگر» و «حزب چپ» در درون سیستم اسلامی، طی مهمل بافی اخیر خود، بخود اجازه حداکثر گستاخی را داده است. او همان خرافاتی را علیه توده های زحتمکش ایران تکرار کرده، که سلطنت طلبان و شکنجه گران بند ۲۰۹ زندان اوین از سال ۱۳۵۸ تاکنون، بکرات تکرار و تکرار کرده اند: طبقه کارگر ایران (مستضعفان!!) حامی اصلی رژیم اسلامی است!! آنها با همین زمینه قضاوت علیه اکثریت زحمتکش جامعه، در خارج از کشور هم شعار «خلایق را هرچه لایق» را سرداده، و در میان خود و جبهه ملی چیان خیانتکار، عمومی ساختند.
همه اطلاعات آماری از انقلاب بهمن تاکنون، از فقیرتر شدن طبقه کارگر و فربه تر شدن بازاریان، کارخانه داران، مدیران، آخوندها، مدیران دولتی، صادرکنندگان/واردکنندگان/دلالان، خرده بورژوازی مرفه شهری، از جمله صنف آقای محمد مالجو، حکایت میکنند. چطور استاد دانشگاه مثلا چپ این کشور، کارگران را بعنوان «پایگاه اجتماعی» اصلی رژیم اسلامی، معرفی میکند؟! بیشترین اعتراضات سیاسی و اقتصادی از فردای انقلاب بهمن، متعلق به کمونیست ها، طبقه کارگر و «تهیدستان شهری» است؛ و نه طبقه متوسط مرفه و خرده بورژوازی شریک در قدرت، نظیر محمد مالجو و پرویز صداقت!!
محمد مالجو فقط جعل و تحریف نمیکند، بلکه مغلطه کاری هم جزئی از فعالیت او است! او از دو «پیمایش» بمثابه اسناد مورد اتکاء خود فقط نام میبرد، و هیچ توضیحی پیرامون آنها نمی دهد. او برای پوشاندن بی صداقتی خود در کار با اسناد ادعایی (آنهم کاری که باید با «تمیز کاری» اقتصادی و سیاسی و تاریخی و مالی و پولی داخلی و بین المللی همراه باشد)، موضوع را به محدود بودن میزان نگارش در «تلگرام» حواله میدهد و از خواننده طلبکار هم میشود!!
همه اسکلت و بدنه رژیم اسلامی از انقلاب مشروطیت و دهه ۲۰ شمسی تاکنون از بازاریان، واردکنندگان و دلالان کالاهای خارجی، مدیران و کارخانه داران عمیقا ضدکمونیست/ضددموکراتیک و کسبه خیابانی وابسته به آنها تشکیل شده اند؛ نمایندگی سیاسی آنها را هم، هم همواره و اینک، روحانیت شیعه، اصلاح طلبان تبهکار، دستگاه عظیم و میلیونی دولتی آنها، نهضت آزادی، جبهه ملی، سلطنت طلبان، ملی مذهبی ها و سپاه پاسداران در چنگ خود دارند. محمد مالجو، فروشنده تئوری های «دوزاری» و سرپایی، این ماشین آدمکشی و غارتگری محض را، حکومت خواست طبقه کارگر و مورد حمایت توسط آنها معرفی میکند!! چطور میتوان چنین جعل هولناکی را انجام داد؟؟!!
در دوران تحصیل نصفه نیمه این نگارنده در دانشگاه فرانکفورت در دهه ۹۰ میلادی، یک استاد از طیف «سوسیال دموکرات»، در موضوع «جنگ و صلح» سمینار برگزار میکرد؛ او همچنین در موسسه اجتماعی مشهور وابسته به این دانشگاه و محل کار سابق تئودور آدورنو و هربرت مارکوزه هم در همین رشته خود فعالیت میکرد. استاد بالا از خط و مشی سیاسی لیبرال راست/نئولیبرال از نوع محمد مالجو، و درست با همین متد و روش او، یکبار اعلام کرد:
... مدارکی وجود ندارد که سرمایه داران آمریکایی، از جنگ ویتنام حمایت کرده باشند!! یک بورژوای کاملا ساده، غیرسیاسی و بی تخصص، با اطمینان زیاد، این تئوری مضحک سوسیال دموکراتیک را با پوزخند تمسخرآمیزی پاسخ میداد، و از کارمند محترم دستگاه ایدوئولوژیک خود، میخواست که بنام دانشگاه آبرو ریزی نکند؛ تا همچنان یک اعتبار ناچیز برای تئوری های دولتی دانشگاهی محفوظ بماند!!
محمد مالجو فقط تبلیغات سخیف ضدکمونیستی/ضدکارگری انجام نمی دهد: او همه عمر مفید خود را در دانشگاه های اسلامی آخوند خون آشام، صرف تبلیغات ضدانقلاب اکتبر و ضدکمونیستی کرده، و هر کارمند دانشگاهی طبقات جانی صفت و از آن جمله الگوی ضدکمونیست افراطی او: نوام چامسکی هم، دارای همین ماموریت دولتی و دچار همین بدویت سیاسی بودند و هستند.
در شرایطی که تحت وضعیت جنگ خارجی پرخسارت کنونی، فشار غیرقابل تصوری به توده های زحمتکش وارد میشود، محمد مالجو برای ایجاد مفری بمنظور حفظ امتیازات طبقه متوسط مرفه شهری، تحمل هرچه بیشتر شرایط هولناک معیشتی را هم وظیفه طبقات زحمتکش معرفی میکند! چون کارگران گویا طرفدار چنین حکومتی با چنین وضعیتی هستند؛ و باید امروز هم مصائب اقتصادی بیشتری را بپذیرند!! این جان کلام تبلیغات سیاسی راست این شبه تروتسکیست و سوسیال دموکرات و از مصرف کنندگان جعلیات لیبرال راست، عبدالله مهتدی، طی دوران همدستی او با رونالد ریگان و مارگارت تاچر، برای کشاندن اتحاد شوروی به بحران مرگ و زندگی در دهه ۸۰ میلادی است.
احتمالا از نظر خود محمد مالجو، موقعیت او بعد از بازداشت نمایشی چند روزه در ماه های اخیر، بقدر کافی بعنوان «تئوریسین چپ» (!!) تثبیت شده، و او میتواند امروز هرچه مایل است و همه مکنونات قلبی پنهانی خود از انبان مهتدی- تروتسکیستی، به صورت مردم پرتاب کند.
محمد مالجو و همکار او پرویز صداقت مدعیان «چپ» دانشگاهی ضد کمونیست، هرگز نه از لحاظ زندگی شخصی و نه تاریخ سیاسی، با چپ انقلابی ایران رابطه ای نداشتند. آنها بعنوان عناصر ضدکمونیست و ضد انقلاب اکتبر، نظیر همه موارد موجود در جهان سرمایه داری تحت شرایط امپریالیسم، در بنگاه ایدوئولوژیک اصلی و قانونی طبقات حاکمه، با درآمد بسیار مناسب، استخدام شده و حکم استادی آنها را وزیر دولت حاکمه اسلامی امضاء کرده است.
همه آنچه که دو فرد بالا، تاکنون بعنوان «تحلیل چپ» و «تئوری چپ» به بازار ریخته اند، از رونویسی دست چهارم از کپی دست سوم لاطائلات عبدالله مهتدی و منصور حکمت از دهه ۸۰ میلادی تشکیل شده اند، که در دره ای خشک و بی آب و علف و در چند چادر پاره پوره و به هزینه سازمان شکنجه صدام حسین، در شمال عراق تولید و در بوق دمیده شده اند. عبدالله مهتدی بعدها برای مقبول شدن در دربار وارثان ریگان و تاچر و با افتخار استفراغ کرد؛ که: من هرگز کمونیست نبودم!!
اکبر تک دهقان
۲۵ تیر ۱۴۰۵- ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۶
----------
توضیحات:
- منبع مورد استناد این بحث:
«پایگاه اجتماعی نظام جمهوری اسلامی- محمد مالجو»
۲۲ تیر ۱۴۰۵- ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۶
سایت خبری خارج از کشوری «اخبار روز»:
https://akhbar-rooz.com/2026/07/13/59162/
خواننده علاقمند باید در ترویج چنین تبلیغات سخیفی علیه توده های زحمتکش، یعنی تولید کنندگان مستقیم همه نیازهای جامعه، به منشاء این تبلیغات یعنی سایت سوسیال دموکرات آلمانی «اخبار روز» هم، دقت کند. این سایت فقط چاپگر چنین بافته هایی نیست، بلکه خود بعنوان تبلیغات چی ائتلاف با سلطنت طلبان و تعلق به محفل نئولیبرال افراطی/لیبرال راست مصطفی مدنی- مسعود فتحی- بهزاد کریمی، مشوق چنین سمپاشی های ضد کمونیستی هم هست.
سایت «اخبار روز» را طرفداران قومگرایی «گیلکی»، که الگوی فکری خود را هم همواره عبدالله اوجالان، سردسته پ ک ک، معرفی میکنند، میچرخانند. در همه اعتراضات دوره های اخیر، این سایت از قومگرایی افراطی کردی/قومگرایی پارسی- آریایی و ائتلاف با سلطنت طلبان حمایت کرده است.
نقطه اشتراک قومگرایی پارسی- آریایی، قومگرای افراطی کردی و نوع ارزان تر آنها: قومگرایی «گیلکی»، که سایت اخبار روز نماینده آشکار آن است، همانا ضدیت کینه توزانه با دهها میلیون شهروندان ترک زبان و نقش آذربایجان در سرنوشت سیاسی کشور و ملت است.
در ستون جدید این سایت تحت عنوان «امروز در تاریخ»، از انقلاب مشروطیت و فتح تهران توسط مشروطه طلبان سخن رفته، و هیچ نامی از مقاومت یکساله مردم آذربایجان علیه کودتای محمدعلی شاه سرکش به میان نیامده است! اما فتح بعدی تهران از سوی سران فئودال های گیلان و بختیاری با تاکید نقل میشود. درصورتی که اساسا بدون مقاومت حماسی مردم تبریز، هیچ سپاهی از هیچ کجای کشور، قادر به مقابله با کودتای شاه سرکش نبود.
فتح تهران در روز ۲۵ تیرماه ۱۳۸۸/ ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹، تنها پس از یکسال مقاومت شجاعانه و مسلحانه مردم تبریز تحت رهبری «مرکز غیبی» از «انجمن ایالتی آذربایجان»، انجام گرفت؛ و در هیچ منطقه کشور از جمله گیلان و بختیاری و تهران، چنین درجه ای از سازماندهی و مقاومت مسلحانه وجود نداشت، و نتوانست شکل بگیرد. سپاهیان حرکت کرده از گیلان و بختیاری، به نیروهای فئودال های بزرگ و بازاریان راست مذهبی نزدیک و متعلق بودند، و تحت حمایت و اصرار سفارت انگلستان و تأیید روسیه تزاری، بقصد میوه چینی و ممانعت از غلبه سیاسی «انجمن ایالتی آذربایجان» و با تأخیر یک ساله، دست به کار شدند. سرنوشت بعدی انقلاب مشروطیت نشان داد، که خوانین و آخوندهای ظاهرا مشروطه چی، چگونه تحت پوشش «فتح تهران»، مشروطه و حقوق ملت را به زوال کشانده، و عاقبت، طی کودتای انگلیسی ۱۲۹۹، بر مقدرات نسل های آینده، مسلط شدند.
در همین ستون سایت «اخبار روز» مربوط به انقلاب مشروطیت، همچنین بشیوه ای ارتجاعی و بی رابطه با تاریخ، از ترور مرتجع افراطی، آخوند بهبهانی، توسط جناح مسلح و انقلابی مشروطه طلبان، با تأثر و تأسف یاد شده، و ف- تابان برای او «عزای عمومی» اعلام میکند!! مورخ کم مقدار سایت «اخبار روز»، به آخوند بهبهانی دوره پس از مقاومت علیه کودتای دربار و روسیه تزاری، همان برخوردی را میکند، که به جانوری نظیر خمینی در سال ۱۳۵۸ و حتی تا همین امروز میکند! آخوند بهبهانی برخلاف اعلام محفل رسانه ای ف- تابان، سهراب مبشری و خسرو باقرپور، نه یک مشروطه خواه، بلکه یک ضد مشروطه افراطی و فرزند نحس او و همدست همدوره او هم، از بانیان اصلی کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲، علیه دولت ملی و جنبش چپ ایران، بودند. طی تهاجم دسته قزاق به ساختمان مجلس شورای ملی در بهارستان در روز ۲ تیر ۱۲۸۷/ ۲۳ ژوئن ۱۹۰۸، این آخوند بهبهانی مرتجع بود که بعلت وحشت از مقاومت انقلابیون در مجلس، با دسیسه چینی و هوچیگری مذهبی، مقاومت مسلحانه در میدان بهارستان را به شکست کشاند. او از خصومت شاه با جناح انقلابی مشروطه مطلع بود، و خود مدت ها بود که برای اخراج آنها از مجلس فعالیت میکرد.
مطالب مورد نقد، پیرامون انقلاب مشروطیت به نشانی های زیر در سایت «اخبار روز»، مربوط اند:
«۲۵ تیر - ۱۶ جولای؛ از پایان استبداد صغیر و استعفای مصدق تا ظفار، هفتتپه، جنگ ایران و عصر هستهای».
«۲۴ تیر - ۱۵ جولای؛ از پایان استبداد صغیر و ترور بهبهانی تا هنگام، نیکاراگوئه و تداوم اعتراض در ایران»
ـــــــــــــــ
