مقاومت گسست ناپذیر مردم ایران، جامعه را بسرعت بسوی بروز قیام های مسلحانه سوق میدهد. وضعیت کنونی همان شرایطی است که قتل و اعدام معترضان، قادر به توقف جنبش انقلابی نیست. روزهای منتهی به قیام مسلحانه در سال ۱۳۵۷ درست دارای همین ویژگی اصلی بود و در هرکشور دیگری هم که یک جنبش اعتراضی قدرتمند براه افتاد، همین منطق حاکم بود.
هنوز توسعه دامنه جنبش انقلابی که در آن هرچه بیشر از توده های عادی و ساده مردم شرکت کنند در پیش رو قرار دارد. توده ساده میلیونی، زمانی وسیعا به وسط صحنه میآید که نسل فعال تر شریک در آن، قادر به سازماندهی جمعیت میلیونی گردد. قدرت سازماندهی جامعه، آن استعدادی است که برای مردم، سند پیدایش یک قدرت جایگزین در برابر نظم فاشیستی- اسلامی حاکم محسوب میشود.
مرگ خامنه ای در شرایط کنونی، همان میخ آخر بر تابوت رژیم اسلامی خواهد بود. این مطلقاً غیرممکن است که پس از مرگ خامنه ای جنایتکار، ساختاری از آدمکشی و غارتگری بنام «جمهوری اسلامی» باقی بماند! روز مرگ خامنه ای بدون تردید به ناقوس مرگ قطعی رژیم اسلامی هم مبدل خواهد شد.
هنوز اعتراضات به روزها، هوای روشن و تعطیلی کارخانجات و ادارات، بویژه صنایع نفت کشور نرسیده است. اعتصاب گران نفت، واریز هرگونه پول و درآمد نفت را برای دولت و دستگاه های غارتگر اسلامی متوقف خوهند کرد. یک چنین لحظه ای، نمایش پختگی نهایی جنبش انقلابی است.
اکبر تک دهقان
۱۸ دی ۱۴۰۴- ۸ ژانویه ۲۰۲۶
ــــــــــــــــــــ
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر