قابل توجه هوچیگران مخالف روابط اقتصادی گسترده با کشور چین!

اکثریت بزرگ مردم ایران نه ناآگاه، نه مسئول تأسیس این حکومت جنایتکار و نه مدافع دیکتاتوری تروریستی اسلامی هستند-این اتفاقاً برازنده اکثریت مدعیان اپوزیسیون در خارج از کشور و قدرتهای بین المللی حامی آنان است. همین نیروی عامل تشکیل و تثبیت این رژیم بربرمنش و به خاک سیاه نشاندن مردم، امروز در پوشش مخالفت با یک قرارداد احتمالی با چین، در داخل و خارج، به تبلیغ سیاست فشردن گلوی مردم ایران شدت داده، تا جامعه را به قبول شرایط هولناکی نظیر افغانستان و عراق راضی کند. دسته جات مدعی اپوزیسیون در خارج، هیچ احساسی نسبت به رنج و آلام مردم ایران نداشته، تنها در چهارچوب نیازهای قدرت طلبی ارتجاعی خود، حتی بقیمت تباهی هرچه بیشتر زندگی مردم، عمل میکنند.

https://www.youtube.com/watch?v=dHQPTFaUxuo

تاریخ انتشار از طریق یوتیوب:  15 ژوئیه 2020- 25 تیر 1399

در نشانی بالا، هنرمند منتقد وضعیت حاکم، محمدرضا عالی پیام، طی برنامه ای هنری و شعرخوانی در انجمنی هنری در تهران، به موضوع چین میپردازد.

قطعه شعرخوانی بالا، سندی است بر اینکه، کشورفروشان و راهزنانی که، 58 سال به استقلال ایران و حقوق ملی و دموکراتیک مردم لگد زده، و امروزه بیکباره دم از نابودی استقلال کشور و غارت "منابع سرزمینی"، در نتیجه یک قرارداد اقتصادی با جمهوری خلق چین میزنند، کمترین اطلاعی از روانشناسی توده های مردم و نیازهای سیاسی جامعه نداشته، بر ادعاها و اعلامیه های آنان، نامی جز دروغگویی و هوچیگری و بیان بیرحمی علیه مردم، نمیتوان گذاشت.

امروزه کلاشان خارج از کشوری، که هیچ رابطه ای با زندگی مردم ایران ندارند، و در خارج از کشور مشغول فشردن گلوی مردم تحت تحریم هستند، درگیر انجام تبلیغات خصمانه و شرم آور، علیه ایجاد روابط گسترده با جمهوری خلق چین هستند. این جریان تبهکار، مسلط بر رادیوها و سایتهای خبری فارسی، که اربابان بین المللی شان در مقابله با پاندمی کووید-19، فضاحتی بیسابقه بالا آوردند، در صددند، با انجام تبلیغات خصمانه علیه چین و خوشرقصی برای غرب، درهمانحال، گوشه ای از شکست خفت  بارشان در برابر قدرت بزرگ آتی جهان را جبران کنند.

مردم ایران گروگان یک رژیم بربرمنش، گرفتار تحریمهای اقتصادی- تجاری یک باند راسیست و ماجراجو در کاخ سفید، و اسیر پاندمی کووید-19 هستند. اقتصاد کشور به طرف فروپاشی میرود، و زندگی مردم هر روز جهنمی و جهنمی تر میشود. در چنین شرایطی، دولت جمهوری خلق چین که خود نیز در تلاطمات بین المللی با انواع تحریمها و تهدیدات غرب درگیر است، در عین حال اما تنها کشوری است، که وقعی به امر و نهی و گردن کشی امپریالیسم نگذاشته، و مستقیماً حاضر به خرید نفت، یعنی منبع درآمد اصلی کشور ایران است. ایران بدون درآمد نفت، بتدریج و چه  بسا بزودی، به درجه ای از فلاکت اقتصادی سقوط میکند، که وارد آوردن یک ضربه نظامی از سوی اسرائیل و یا آمریکا، به محتمل ترین روند آتی مبدل خواهد گشت. شکستهای متعدد جنبشهای اعتراضی مردم، شرایط خستگی و درمانده گی، بی تفاوتی نسبت به سرنوشت کشور، افسردگی روانی و روحی یک جامعه خسته و کوفته، بروز این وضعیت هولناک را تسهیل خواهد کرد.

هرگونه اقدام نظامی غرب علیه مردم و کشور، در ظاهر علیه رژیم اسلامی و برنامه هسته ای آن، مستقیماً و فوراً، شرایط کشور را به سمت ایجاد اوضاع دهشتناکی نظیر عراق و افغانستان سوق خواهد داد. این درست همان حالتی است، که انواع باندهای سیاسی و شبه سیاسی، نظیر سلطنت طلبان(و سرسپردگان آنان ملقب به "کمونیست کارگری") لیبرال ها، قوم گرایان (بویژه "دموکرات" و "کومه له")، جدایی طلبان و مجاهدین، در آرزوی ظهور آن روز شماری میکنند. بروز چنین وضعیتی برای کشور و مردم ایران، هولناک ترین شرایط در تاریخ سیاسی معاصر کشور، چه بسا بدترین شرایط از دوران بقدرت رسیدن سلسله صفویه به بعد، خواهد بود.

هوچیگری سلطنت طلبان و خائنین همدست شان، لیبرالها، سکولار دموکراتهای ریاکار متحد آنان و کلاشان مدعی "شورای مدیریت گذار"، رادیوها و سایتهای اینترنتی فارسی زبان در خارج، تنها به دلیل بخطر افتادن نقشه های تبهکارانه خود آنها، در صورت ایجاد روابط گسترده با کشور چین، و خرید نفت در حجم بزرگ از سوی این کشور است. آنها همان نیروی ضد ملی، ضد مردمی و جنایتکاری هستند، که قرار است، در پی فروپاشی اقتصادی و ضربه نظامی خارجی، نقش هم کاسه های عراقی و افغانستانی خود را در ایران ایفا کنند. اما انعقاد یک قرارداد بزرگ با یک کشور دوست مردم ایران، حال چین یا ژاپن و یا کره جنوبی، احتمال فروپاشی اقتصادی و تخریب روحیه و حساسیت سیاسی جامعه را کاهش داده، حداقلی از رشد اقتصادی و ایجاد کار و تخفیف بیکاری را موجب شده، از این طریق حتی، فضای تنفس و مفری برای تأثیرگذاری مثبت احتمالی مردم معترض بر روندهای سیاسی آتی ایجاد میکند.

اکثریت بزرگ مردم ایران نه ناآگاه، نه مسئول تأسیس این حکومت جنایتکار و نه مدافع دیکتاتوری تروریستی اسلامی هستند-این اتفاقاً برازنده اکثریت مدعیان اپوزیسیون در خارج از کشور و قدرتهای بین المللی حامی آنان است. توده های مردم ایران، همه نسل مبارز جامعه را، یعنی فرزندان و بستگان و هم میهنان خود را، در زندانها، شکنجه گاهها و میدانهای اعدام از دست داده اند. آنها می بینند، که در جامعه، یک نیروی سیاسی جدی، ملی، متشکل و قدرتمند وجود ندارد. جامعه درک میکند، که بعلت ضربات هولناک گذشته و سیاست سرکوب افسارگسیخته کنونی، هم اینک قادر به سرنگونی این ماشین آدمکشی نیست. اما مردم در عین حال، کاملاً به این امر آگاه هستند، که تبدیل کشور به منطقه ای اشغالی نظیر عراق و افغانستان، نه فقط هیچ معضلی را حل نمیکند، بلکه زندگی مردم و شرایط سیاسی کشور را چندین برابر ضد انسانی تر و غیرقابل تحمل تر ساخته، بنیادها و پایه های موجودیت کشور را هم، با خطرات جبران ناپذیری مواجه میکند.

***

اکبر تک دهقان

18 ژوئیه 2020- 28 تیر 1399

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای ترساندن لیبرال های ایرانی

https://twitter.com/i/status/1284080408653520897

پلی بر روی رودخانه Hongnong Jianhe River Bridge در شهر Sanmenxia، در منتهی الیه غرب استان هنان Henan، دارای پهن ترین خیابان در بالاترین ارتفاع است و نمایش دشوار ترین شرایط ساخت اتوبان  در جمهوری خلق چین است.*1

دکتر جمشید مهندس، عضو کمیته بررسی کیفیت لجنزاری بنام رسانه های فارسی زبان خارج از کشور

ویدوئوی بالا در اینجا، تنها بمنظور ترساندن سوسیال داروینیست/ لیبرال ایرانی، این مبلغ رژیم درنده خوی پهلوی ("جنبش" کریهی بنام "شاهزاده" و "شهبانو")، تکثیر و پخش میشود، که امروزه در ضدیت با چین، روسیه، تاریخ شوروی، رهبری استالین، جمهوری دموکراتیک خلق کره و ونزوئلا، در رادیوهایی نظیر بی بی سی، رادیو فردا، دویچه وله، صدای آمریکا، شبکه من و تو، ایران اینترنشنال، و سایتهای یورو نیوز، "جنبش سکولار دموکراسی"، "ایران پرس نیوز"، "ایران امروز"، "عصر نو"، "پیک ایران"، حُکَم تُچی*2 و "خبرنامه گویا"، بخشنامه های ضد کمونیستی ساواک و رکن دو ارتش را تحت عنوان خبر و گزارش و تحلیل، تکرار میکنند.  

تبلیغات ضد کمونیستی، قبل از همه، فعالیتی بمنظور ارضاء نیازهای سیاسی فاشیستی و احساسات سادیستی و یا مازوخیستی شخصی مبلغ آن است. تبلیغات ضد کمونیستی، همانجایی است، که سادیسم و فاشیسم و لیبرالیسم ایرانی، از جنس "شاهزاده" و "شهبانو"ی ساواک و اوین و کمیته مشترک ضد خرابکاری و فرشگردی و "اکثریتی" و "مدیریت گذار" و جبهه مثلاً ملی، بهم میرسند. انجام چنین تبلیغاتی، در دنیای درونی گسیخته موجود حدوداً جاندار فاعل آن(معمولاً یک پرسلولی متحرک و تحت الاحمایه سازمانهای امنیتی غربی، و یا یک جیره خوار مزمن و حرفه ای این یا آن نهاد امپریالیستی، نظیر مسعود بهنود و جمشید برزگر و فرناز قاضی زاده و یدی شیشوانی)، لذتی ایجاد میکند، که نگو و نپرس!

هدف از انتشار این ویدوئو در اینجا این است، که شادی و پایکوبی و لذت لحظه ای این توده بی شکل از سلولهای بهم چسبیده بعضاً مرده و در حال تجزیه، موسوم به نویسنده و تحلیل گر و خبرباز، از انجام این تبلیغات هیتلری و گوبلزی، از سوراخ دماغشان بیرون کشیده شود. از آنجا که روی دیگر سکه فاشیسم و سادیسم، چیزی جز عکس آن یعنی مازوخیسم نیست، و یک سادیست ضد کمونیست، میتواند، فوراً بعنوان یک مازوخیست هم دچار لذت شود(منبع: دکتر فروید از وین!)، میتوان با کلیک کردن و بزرگ کردن تصویر، دچار هول و هراس لیبرالی شدیدتری شده، نه فقط بازهم از کمونیسم بیشتر ترسید، بلکه اینبار از موضع یک مازوخیست هم، از این تصاویر هولناک کمونیستی حتی لذت برد!

***

17 ژوئیه 2020- 27 تیر 1399 

-------------------- 

توضیحات جمشیدانه

*1- استان هنان Henan در شرق میانه جمهوری خلق چین واقع شده، مساحت آن بالغ بر 167 هزار کیلومتر مربع، یعنی 1.74 % از کل مساحت کشور، و جمعیت آن  نزدیک به 95.5 میلیون نفر است. کشور آلمان دارای مساحتی بالغ بر 357 هزار کیلومتر مربع و جمعیت آن 83 میلیون نفر است.

*2- "حکمتیسم"(؟!) "حکمتیست"(؟؟!!)  حکمت چیان(؟؟؟!!!) حکمتچیان(؟؟؟؟!!!!)، حکمت چی(؟؟؟؟!!!!)،
 ... و دست آخر بدلیل به جایی نرسیدن در سردرآوردن از موضوع، و بدلیل بی معنا و مسخره و مضحک بودن کل داستان، و لزوم انطباق محتوا با شکل و زبان بی ارزش و نهیلیستی شایسته "کومه له" و اختراعات نحس آن: حُکَم تُچی!
خواننده این متن لطف کرده، بقیه زحمت را خود بعهده بگیرد!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

ارتجاع شبه سیاسی ضد فدایی!

دکتر جمشید مهندس، کارشناس ارشد افشاگری کلاهبرداری تحت عنوان "جنبش کارگری" در خارج از کشور

توضیح جمشیدانه: مجوز سوء استفاده از عنوان "دکتر" و "مهندس"، بمنظور خودستایی ارزان، ارعاب مردم معمولی، و امتیازتراشی و حقانیت سازی جعلی برای اینجانب بقصد ایجاد موقعیت اجتماعی و سیاسی مفت و مجانی، از سوی جدیدترین آلترناتیو کلاشان خارج از کشوری، یعنی "شورای مدیریت گذار"، صادر شده، و جای رد خور ندارد. البته همگان میدانند، که چنین سوء استفاده ای در غرب، بدلیل ماهیت راسیستی و تبعیض آمیز این نوع امتیاز طلبی سیاسی، و بدلیل رشد جایگاه حقوق شهروندان در برابر صاحبان امتیازات، ممکن نیست، و باعث خنده حضار میشود. اخیراً هم هر بار که "دکتر مهران بیاتی" ما، به اتحادیه اروپا نامه نوشت، بنحو مأیوس کننده ای جواب نامه حداکثر خطاب به "آقای براتی" و نه "دکتر براتی" صادر شده بود. اما مخاطب من و صادرکننده مجوز بالا دراینجا، شهروند بی حقوق ایرانی است و نه اروپایی. پس میشود الاغ جون، پس میشود!

اگر شما طی چند هفته اخیر، درست و حسابی استفراغ نکرده اید، نگران نباشید، چون چیز زیادی را از دست نداده اید. نشانی زیر در اینجا، میتواند، این کمبود را تلافی کرده، حسابی به کمک شما بیاید. مسئولیت تلف کردن وقت هم با خود شما است و سفارش کننده در اینجا، هیچگونه تعهدی را برای جبران خسارت مالی احتمالی در این رابطه بعهده نمیگیرد!

https://www.youtube.com/watch?v=fs7dlQj6xPA&t=2s

شبه سیاسی مرتجع بالا، پیش از این، از "هیپی ها" در غرب دهه 60 میلادی، بعنوان "جنبش کمونیستی" الگوی خود نام برده است! او همچنین در استفاده از اصطلاح چندش آور و مشمئز کننده "شاهزاده" هم، همان شاهزاده ساواک و کمیته مشترک ضد خرابکاری، که کارگر ایرانی حاضر نیست به اندازه یک شیشکی بستن، به او توجه کند، اصلاً صرفه جویی نکرده است.

ریشه این جماعت در خارج از کشور دوره قدیم است، که در مقطع انقلاب 57، که هیچ نقشی، جز بد گویی و افراط در تبلیغ بزدلی، در آماده سازی و روند واقعی آن ایفا نکردند، بیکباره بدلیل پاره شدن چرت خواب زمستانی شان از انگلستان و فرانسه و آلمان و آمریکا و کانادا، به تهران سرازیر شدند- چیزی شبیه ایلغار مغول در دوره اخیر تاریخ سیاسی معاصر ایران!

همین بابا با لمپن دیگری، بنا به اعلام خود، در هواپیما، "تزهایی" پیرامون نقش "پرولتاریا" و مهملاتی از این نوع نوشته اند، و در تهران هم چاپ کرده، و حتماً هم تنها خودشان خوانده اند. هدف همه انواع آدم هایی از این نوع در آن سالها، از جمله افراد بی وجدان و دروغگو و امروز نظیر همین یکی، چاپلوس افراطی قدرتهای امپریالیستی، یعنی "پروفسور" جلال ایجادی و "دکتر" مهرداد درویش پور(هر دو "پیکاری")، مبارزه با سازمان چریکهای فدایی خلق ایران و ایجاد انشعاب در آن بود. کم نبودند افرادی از میان این جمع تبهکار و بد طینت و توطئه گر، که با بلیط دو سره به کشور آمده بودند.

پیروزی "جنبش" خرمردرندانه و دله دزدانه ایشان، آنطور که در نشانی بالا به آن مینازد، اما بلحاظ پراتیک، دارای "دو منبع"  و "دو جزء" بود:

منبع و جزء اول آن همانا، استقرار و سپس تثبیت یک رژیم فاشیستی، از جمله بکمک تبلیغاتی افسارگسیخته این جمائت، قتل عام هولناک زندانیان سیاسی، نابودی سازمان چریکهای فدایی خلق ایران و شکست انقلاب بهمن،

و منبع و جزء دوم آن، افتادن در دره ای بنام "دره مالومه" در شمال عراق تا سال 1367، در میان چند چادر پاره پوره و سنگهای روی هم چیده شده ای، که نقش مثلاً اتاق را در "تمدن" این بابا بازی میکردند.

در این چادرهای پاره پوره، یک مشت احمق و شعبده باز و شارلاتان و عقده ای و دروغگو و فرصت طلب و خودستا و خودگنده بین بیمارگونه و بیرحم، دله دزد، خرمردرند و بچه های گنده فئودالهای سنندج و سقز و سردشت، مشغول نفی و انکار تاریخ چپ انقلابی ایران، حتی انقلاب اکتبر و تعیین سرنوشت بشریت، از آنجمله بازسازی "کمینترن"، که گویا استالین بدون اطلاع این جماعت و بطور سرخود آن را منحل ساخته بود، بودند. عبدالله مهتدی "دبیر کل" اینها بود، و ابراهیم علیزاه، مسئول "عملیات ایذایی" سفارشی، تا چندرغاز صدقه لازم از صندوق ویژه سازمان امنیت "مخابرات" عراق تأمین شود- که امروزه هر دو البته برای کسب و کار سیاسی، راههای پر درآمد تر و کم خطرتری پیدا کرده اند. هزینه این بازیهای ارزان و از جمله پول سیگار ضمن "بحثهای تئوریک" مضحک آنها را هم، تا "دینار" آخر، تشکیلات شکنجه و جاسوسی "مخابرات" رژیم فاشیستی-تروریستی صدام حسین، با کشیدن رس کارگر عراقی و شکنجه و اعدام کمونیستها، تأمین میکرد. چند تا قوطی و جعبه و سیم و میله های دراز هم، که اسامی بی مسمائی نظیر "صدای انقلاب ایران"(رادیو کومه له) و "صدای حزب کمونیست ایران" بر آنها گذاشته بودند، کل تجهیزات این جماعت قوم گرای بدوی را، شب و روز مشغول خودستایی و عر و تیزهای قومی، تشکیل میداد. نتیجه وراجی ها، گپهای قهوه خانه ای و تئوریهای سرپایی و صد من یک غاز این جمع مسخره این بود:

1- سازمان فدایی هیچ و پوچ و غیرکارگری بود. این سازمان نباید با رژیم ساواک و شکنجه و اعدام مبارزه میکرد. این سازمان میخواست کشور را صنعتی کند و دولت ملی تأسیس کند و دانشگاه و مدرسه و بیمارستان بسازد(؟!) اینها غلط و بی ارزش بودند. این سازمان باید بجای این کارها، با سرمایه داری مبارزه میکرد! (یعنی چه احمق؟)

2- حزب توده قدیم هم هیچ و پوچ و غیرکارگری، و بخشی از سرمایه داری دولتی شوروی بود. توسعه سیاسی، فرهنگی و تشکل یابی صدها هزار مردم معمولی در دهه 20 هم اصلاً لازم نبود.

3- انقلاب مشروطیت و مصدق و دولت ملی هم که صرفاً موضوعی برای تمسخر و تحقیر بوده، ارزش بحث سیاسی را ندارند.

4- انقلاب اکتبر هم شکست خورد و چیزی بنام سوسیالیسم  و تقسیم جهان به دو قطب متضاد کمونیسم و امپریالیسم هم، اصلاً بوجود نیامد. اتفاقی تحت عنوان جنگهای امپریالیستی و بویژه ظهور فاشیسم با هدف نابودی قطعی اتحاد جماهیر شوروی و قدرت کمونیسم در اروپا، قتل عام همه مردم روسیه و حتی حذف زبان روسی، وجود نداشته، و مسائل مهمی نیستند. صنعتی کردن سریع شوروی با هدف مقابله با جنگ بزرگ آتی و جلوگیری از کشتار گسترده مردم و نابودی اتحاد شوروی هم تنها ادعاهای استالینیستی است، و کیفیت و سطح زندگی کارگران و روستاییان شوروی 200 میلیون نفری هم در نتیجه صنعتی کردن سریع شوروی بدتر شد، و بهتر نشد! ایجاد کار صنعتی برای همه مردم، ایجاد گسترده بیمه های تندرستی، سیستم آموزشی مفید و همگانی، حق بازنشستگی و از کار افتاده گی، حفاظت از امنیت مردم در جهان توحش امپریالیستی هم اصلاً ارزش توجه کردن ندارند.

5- همه انقلابات دموکراتیک توده ای در قرن بیستم، که دو سوم بشریت را از سلطه بربرمنشانه استعمار و امپریالیسم آزاد ساختند، هیچ و پوچ و غیرکارگری بودند. آنها قصد داشتند استقلال سیاسی کسب کرده و دولت ملی ایجاد کنند(؟!) آنها سرمایه داری دولتی راه انداختند و اسم آن را سوسیالیسم گذاشتند(؟!) قصد آنها این بود، که کشورهایشان را صنعتی کنند(؟!) و مدرسه و دانشگاه و بیمارستان ساخته، آب لوله کشی تأمین کرده، خانه های روستاییان فقیر را به برق و لامپ مجهز کرده، آنها را بیمه تندرستی کنند(؟!) اصلاً نیازی به این امور نبود. خود امپریالیسم بتدریج مدرسه و دانشگاه و بیمارستان و خانه و کارخانه و احزاب سیاسی میساخت، و تحویل یک دولت داریوش همایونی میداد، و میرفت. مبارزه و فداکاری و خرابکاری لازم نیست! مردم این جوامع اسیر، بجای همه این کارها، که خیلی ساده است و انجام آنها اصلاً کاری ندارد، باید با سرمایه داری مبارزه میکردند(؟!)

6- ملت ایران وجود ندارد، و استفاده از کلمه "خلق" هم غلط است. بلکه ملتی بعنوان "ملت کورد" وجود دارد، و استفاده از کلمه خلق و دولت ملی هم در اینجا کاملاً بجاست- ملتی که سرزمین آن از طرف "ملت فارس" اشغال شده و این نیروهای "اشغالگر"، باید از "کوردستان" خارج شوند. باید در "کوردستان"، یعنی همه مناطقی که در آن زبان کردی در روابط شخصی ساده مورد استفاده است، یک رفراندوم سیاسی برگزار شود و "ملت کورد" این جمائت، تصمیم بگیرد، که از ایران "جدا" شود و یا در ایران "بماند". این تنها "دستاورد" واقعی "جنبش کمونیستی" کاذب بچه های گنده فئودالهای کردستان قدیم و هیپی های از تهران پیوسته به آنها، از جمله فرد موضوع بحث بالا بود، که هنوز هم بجای خود باقی است، و قرار است روزی دامن مردم ایران را بگیرد.

7- آنها همچنین به این نتیجه رسیدند، و با افتخار و مغرور در نشریه اصلی خود در همان دره لعنتی و در سال 1364، نوشتند، که "پوپولیسم" و "سوسیالیسم خلقی"- که هر دو عنوان بی ارزش و من در آوردی، بر سازمان فدایی دلالت میکرد-، زیر فشار سنگین دو نیرو و "مبارزه" در ایران، خرد و نابود شده است:

1- ترور روانی روزمره و مقالات کوبنده و قاطع ما، در کنار همین فعالیت با همین شکل و محتوا از سوی حزب توده، دسته اکثریت، پیکار و رزمنده گان و توفان و رنجبران و همنوعان آنها، و نفی و رد شدید "مشی چریکی " و "پوپولیستی" و "سوسیالیسم خلقی" آنها

2- حذف فیزیکی افراد آنها از طریق بازداشت و شکنجه و اعدام توسط خمینی و لاجوردی و گیلانی

آفرین! این هم از دستاوردهای "مبارزات" این جمع مفتخر به  همدستی با یک رژیم تروریستی- فاشیستی در به شکست کشاندن انقلاب بهمن و نابودی "فیزیکی" همه کسانی که برای زندگی سیاسی انگلی آنها، ممکن بود مشکل ساز باشند.

مهمل بافیهای خصمانه و تحقیرآمیز روزمره آنها اما، فقط به ترور روانی عناصر باقیمانده از سازمان فدایی در دره همسایه و یا در ایران، و ایجاد انبوهی زباله بی مصرف و دست و پاگیر در یک دره "کوردی"، ختم نشد. آنها در چهارچوب همین دنیای نهیلیستی و عمیقاً غیرانسانی و ارتجاعی خود، جنگی ضد مردمی را با حزب دموکرات کردستان، که سرش برای شرکت در چنین جنایتی درد میکرد، دامن زدند. بعد از 4 سال و تا سال 1367، بیش از هزار نفر از شهروندان کشور ایران، البته برای این جماعت: پیشمرگان کومه له و دموکرات، یعنی رعیت "کورد"، در این درگیریهای جنایتکارانه کشته شدند. آنها در کشور عراق، در این دره و آن دره زندگی میکردند و کاری به هم نداشتند، اما با اطلاع دقیق و تأیید و پول و اسلحه و اطلاعات جغرافیایی و نظامی ارتش عراق، وارد مناطق غربی ایران میشدند، و نظیر شکارچیان بیرحم انسان به جان یکدیگر می افتادند. فعالیت محسوس و عملی "کمونیسم کارگری" منحوس این دارودسته، در واقع همین بود، و تاکنون چیز دیگر و مؤثرتری، از آن دیده نشده است.

این جمع چاپلوس و نوکرصفت و کنیز خوش خدمت بدنام ترین رسانه های غربی و فاقد هرگونه کاراکتر سیاسی جدی، همصحبت و همدم ستایشگران جنایات هولناک رژیم پهلوی، تاکنون قادر نشده اند، ماهیت واقعی خود را، یعنی تعلق داشتن به جنبش "رستاخیز" داریوش همایون، پرویز ثابتی، احسان نراقی، سیروس نهاوندی، محمود جعفریان، پرویز نیکخواه، کورش لاشایی و امیرحسین فتانت را ماست مالی کنند. همه دارو ندار و سرمایه سیاسی و روحیات وعادات و دلخوشی های شخصی آنها درست در همین جاست، و هنوز نه فقط حتی یک قدم از سنت "امپریالیسم خوب" تبهکاران و شکنجه گران الگوی خود فراتر نرفته اند، بلکه هرچه بیشتر در این باطلاق فرو رفته اند.

این همه ماجرا است و بقیه آن هم، شوهای ملال آور و تکراری سالانه و ماهانه یک مشت خرمردرند آویزان به این یا آن مؤسسه تبلیغاتی امپریالیستی خارج از کشوری، یعنی یک زندگی شبه سیاسی انگلی است.

***

16 ژوئیه 2020- 27 تیر 1399

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خطر اعدام سه نفر از بازداشت شده گان اعتراضات سال قبل

شهروندان در خطر اعدام، از راست به چپ: امیرحسین مرادی، سعید تمجیدی، محمد رجبی

رژیم اسلامی، شرایط تحریمهای امپریالیسی کمرشکن علیه مردم و عوارض گسترده پاندمی کووید-19 را، به فرصتی برای ارتکاب هر چه بیشتر جنایت علیه شهروندان معترض مبدل ساخته است. بدبختانه، بازداشت شده گان شورش آبان ماه سال گذشته در اعتراض به افزایش ناگهانی بهای بنزین، در بدترین شرایط در گروگان این رژیم جنایتکار هستند. در جامعه ایران نفسی برای اعتراض نمانده، و در خارج از کشور هم، باندهای فرصت طلب و تبهکار و ضد مردمی، با هدف سوء استفاده شخصی، تنها عناوین سیاسی بسرقت برده از دهه 50 را یدک میکشند، و هرگونه امکان فعالیت پشتیبانی سیاسی مؤثر، سازمانیافته، اعتماد برانگیز و جدی را نابود کرده اند.  

آیا میتوان امیدوار بود، که افراد علاقمند و دارای امکان تأثیرگذاری، امکانات حقوقی شخصی و یا گروهی خود را، نظیر سندیکاها و کانون نویسنده گان، بسیچ کرده و بکار بگیرند، تا حداقل تا دوره معینی، اجرای این احکام ضد انسانی را به تأخیر بیندازند؟ در اینصورت فرصت بدست آمده، میتواند، شرایط را برای لغو قطعی احکام زندانیان اسیر تسهیل سازد.

در گزارسی در این رابطه میخوانیم:

"سه نفر از متهمان اعتراضات گرانی بنزین در آبان سال گذشته به اعدام محکوم شده‌اند. این حکم به‌تازگی در دیوان عالی کشور نیز تأیید شده و به‌زودی برای اجرا به اجرای احکام ارسال خواهد شد.

...

یکی از این متهمان، امیرحسین مرادی، متولد خرداد ۷۳ است که به‌ عنوان کارمند فروش موبایل بوده و ساکن محله خزانه تهران است. او در جریان اعتراضات آبان‌ماه ۹۸ دستگیر شده است. سعید تمجیدی دیگر محکوم به مجازات اعدام ۲۸ساله و دانشجوی مهندسی برق در مقطع کارشناسی بوده و سومین متهم هم محمد رجبی متولد ۷۳ است و تا مقطع دیپلم درس خوانده است.‌"

منبع: "همشهری آنلاین"، 21 تیر 1399/ 10 ژوئیه 2020

***

اکبر تک دهقان

15 ژوئیه 2020- 26 تیر 1399

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

جهان به او نیاز دارد!

https://www.youtube.com/watch?v=UIcnJldLYSs

لیبرال های ضد مردمی، سوسیال داروینیست و بی اعتقاد به زندگی انسان و ارزشهای بشری، جهان پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را به جهان برده گی محض انسان آزاد مبدل ساختند- امروزه صحبت کردن از قرارداد کار، نوعی حماقت و چه بسا فعالیت "کمونیستی" افراطی محسوب میشود. رواج فرهنگ بدوی دورانهای ماقبل سرمایه داری، و تبلیغات تهوع آور "شاهزاده" و "شهبانو"، حتی توسط سگان زنجیری آنها از میان عناصر خائن مدعی چپ از نوعی ایرانی آن، نابودی سیستم اجتماعی و پایان دادن به مسئولیت دولت در برابر توده مردم، جهنمی را آفرید، که جز قدرتی نظیر دوره رهبری استالین، قدرتی که قادر به حل معضلات بزرگ بشری در دوران چرخشهای تاریخی-جهانی است، هیچ نیرویی در جهان کنونی قادر به تغییر آن نیست. پاندمی کووید-19، کشتار عمدی صدها هزار نفر از جمعیت نیازمند کمکهای پزشکی دولتی در جوامع رشد یافته سرمایه داری، و تعطیل کامل زندگی روزمره، نشان داد، جهان لیبرال دموکراسی ریاکار و دروغگو و هوچیگر، فقط بر سلطه گری بدوی و بر شن روان بنا شده است.

لیبرال درنده خو، راسیست، راهزن، فریبکار و مدعی "مدرنیته" سرتاپا تبعیض آمیز، طی 30 سال حکومت مطلقه بر بشریت، جهان و جایگاه ارزشهای انسانی در آن را به شرایط عصر حجر بازگرداند. این اما هنوز برایشان کافی نیست. آنها مست از موقعیت خیالی خود در درون حبابی که عاقبت خواهد ترکید، خود را برای به راه انداختن یک جنگ ویرانگر و هولناک علیه جمهوری خلق چین و خاکستر کردن زندگی 1 میلیارد و 400 میلیون انسان، هلاک میکنند. این روند اما برخلاف تصور تبهکاران و جنایتکاران فعلاً حاکم بر سرنوشت بشری، نه به پیدایش یک گورباچف دوم، نه به تضعیف جمهوری خلق چین و محو قدرت کمونیسم از جهان، بلکه بطور اجتناب ناپذیری به پیدایش یک استالین دوم منجر خواهد شد.

-------------------- 
توضیحات

https://www.youtube.com/watch?v=BIc18YqgyiE 

برگزاری 24مین سالگرد پیروزی انقلاب اکتبر در ایستگاه مایاکوفسکی مترو مسکو. در این لحظه، اندکی بیش از 4 ماه و نیم پس از تهاجم ارتشهای فاشیستی به اتحاد شوروی سوسیالیستی، واحدهای نظامی پیشقراول آلمانی در حوالی پایتخت و در فاصله حدود 30 کیلومتری میدان سرخ مستقر شده، و جبهه های اصلی بزرگ نبرد در فاصله 100 کیلومتری پایتخت شوروی، قرار دارند.

در چنین روزی، که همه ادارات دولتی از مسکو به خارج از پایتخت منتقل شده اند، طی مراسمی با حضور همه شخصیتهای اصلی دولتی، حزب کمونیست و ارتش سرخ، مراسمی برگزار میگردد، و استالین با تحلیل اوضاع، به عدم موفقیت نقشه های آلمان، اشاره میکند. به این نقشه ها، که گویا با حمله به اتحاد شووروی، فقط طی چند هفته، ارتشهای فاشیستی به اهداف خود در اشغال شوروی دست پیدا میکنند.

تاکنون فقط تکه کوچکی از این سخنرانی در محیط اینترنت قابل دریافت بود. بتازگی اما کل ویدوئو از سوی یک مؤسسه پژوهشی در روسیه، در اختیار عموم گذاشته شده است. اصل سخنرانی به زبان روسی است و اگر ویوئوی  فوق با زیر نویس فارسی و یا انگلیسی تهیه شود، در همین نشانی در این پست قرار داده میشود.

مراسم فوق در ایستگاه مایاکوفسکی متروی مسکو، در روز 6 نوامبر 1941/ 15 آبان 1320، یعنی یک روز قبل از روز اصلی مراسم انقلاب اکتبر، برگزار میگردد. در روز بعد یعنی 7 نوامبر، مراسم رسمی عمومی، با حضور واحدهای ارتش سرخ در میدان سرخ، و با سخنرانی مشهور استالین، برگزار میشود. 

متن آلمانی سخنرانی استالین در نشانی بالا، در منبع زیر قابل دریافت است:

در باره جنگ بزرگ میهنی، جلد سوم مجموعه آثار استالین، به آلمانی 1946 چاپ مسکو، از صفحه 10 تا 19

http://trotzalledem.bplaced.net/theorie/vaterlandkrieg.pdf

- در نشانی زیر در همین وبلاگ، در مقاله ای تحت عنوان: "سالگرد رژه تاریخی واحدهای ارتش سرخ در 7 نوامبر 1941 در مسکو!"، منتشره بتاریخ 15آبان 1393- 6 نوامبر 2014، یک قطعه ویدوئو در انتهای مقاله وجود دارد. این ویدوئو به سخنرانی استالین در روز 7 نوامبر 1941- 16 آبان 1320 مربوط است. این سخنرانی در روز 7 نوامبر، یک روز پس از همین سخنرانی در میتینگ ایستگاه مترو مایاکوفسکی است، که در پست کنونی می بینید. هر دو سخنرانی به 24 مین سالگرد انقلاب اکتبر مربوط هستند. با این تفاوت، که حاضرین در سخنرانی در روز قبل و در ایستگاه مترو را، شخصیتهای اصلی حزب کمونیست، دولت و ارتش سرخ تشکیل میدهند.

https://j-shoraie.blogspot.com/search?q=%D8%B1%DA%98%D9%87+%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C+%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B4+%D8%B3%D8%B1%D8%AE

و چند نشانی دیگر از انتشار اولیه همین مطلب کوتاه در اینجا و بدون قسمت جدید بالا:

https://www.youtube.com/watch?v=XV7iLq9yM3g

https://www.youtube.com/watch?v=3nMDjKtTigQ

https://www.youtube.com/watch?v=hgJsO7xA9SI

***

اکبر تک دهقان

14 ژوئیه 2020-24 تیر 1399

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

نامه یک پناهنده سیاسی ایرانی به سفارت جمهوری خلق چین در واشنگتن

Ambassador Cui Tiankai

Chinese Embassy Chancery

3505 International Place, N.W

Washington, D.C. 20008

chinaembpress_us@mfa.gov.cn

جناب آقای کوی تیان کای سفیر جمهوری خلق چین در ایالات متحده آمریکا!

اخیراً شایعاتی در محیط سایتهای اینترنتی فارسی زبان در خارج از کشور، مبنی بر احتمال وجود یک گفتگو، پیرامون تدوین یک پیشنویس، برای انعقاد یک قرارداد احتمالی تجاری میان کشور ایران و جمهوری خلق چین، به راه افتاده است. اصل این موضوع به سفر آقای Xi jinping  رئیس جمهور  جمهوری خلق چین در سال 2016 به ایران، و گفتگوی او با مسئولین رژیم حاکم در ایران، مربوط است. در این تماس اولیه، گویا پیرامون انجام همکاریهای جامع اقتصادی میان دو کشور، گفتگوهای کلی صورت گرفته است. این موضوع برای جامعه ایران و افکار عمومی در کشور مشخص بود، و تاکنون هم علیه آن، هیچ جنجال و هیاهویی از طرف جریانات ضد کمونیستی و ضد چینی در داخل ایران و خارج از کشور، صورت نگرفته بود. اما این وضعیت، بیکباره طی چند هفته اخیر تغییر کرده است. جریانات ضد کمونیستی، ضد چینی و خود بشدت ضد دموکراتیک و سرکوبگر، دشمن استقلال کشور و سرسپرده قدرتهای امپریالیستی، بیکباره از "فروش کشور به بیگانگان" و از "بین رفتن تمامیت ارضی کشور"، سخن میگویند.

آنها اخیراً طی یک اطلاعیه کوتاه، اعلام کرده اند، که در روز دوشنبه 13 ژوئیه 2020 ساعت 2 بعد از ظهر به وقت شرق آمریکا، در مقابل ساختمان سفارت جمهوری خلق چین در واشینگتن، تجمع خواهند کرد. آنها گفته اند، که این اقدام، اعتراض به دولت چین و قرارداد اقتصادی احتمالی آن با کشور ایران است. با اینکه چنین قراردادی هنوز اصلاً امضاء نشده، از سوی دو دولت اعلام نگشته، مفسرین و کارشناسان نظری در این مورد اعلام نکرده اند، از سوی پارلمان رژیم اسلامی هم بررسی و تصویب نشده، نهاد قانون اساسی این حکومت هم آن را دریافت و تأیید نکرده، و متن کامل آن هم روشن نیست، و مقامات رسمی هیچ دولت خارجی هم، تاکنون پیرامون آن نظری نداده اند. آنها طی این اطلاعیه پر از دروغ و تحریف و عوامفریبی، همچنین از "تاراج منابع سرزمینی" نوشته، و شعار فریبکارانه "ایران فروشی نیست" سر داده اند.

این گروه از به اصطلاح تظاهرکننده گان، به طیف ایرانیان مرفه و چاپلوس در کشورهای غربی، اکثراً شخصاً دزد و سرکوبگر و سرنگون شده در انقلاب 1979 و وابستگان به رژیم جنایتکار سلطنتی سابق، به حقوق بگیران از مؤسسات سیاسی تبلیغی در آمریکا و یا به ادعای خود کاشفان جدید "لیبرال دموکراسی"، تعلق دارند. آنها همچنین به دشمنی و خصومت با جمهوری خلق چین در موضوع هنگ کنگ، تایوان، سین کیانگ و تبت مشهور بوده، همه زندگی سیاسی کنونی خود را به تبلیغات ضد چینی در موضوع هنگ کنگ و بحران کرونا، از طریق رادیوهای فارسی زبان دولتهای غربی، خلاصه کرده اند.

سفارت چین در ایالات متحده آمریکا، در چهارچوب حقوق مردم ایران به داشتن روابط خوب اقتصادی با چین، نباید به هیچوجه به این  جمع دروغگو و راهزن و بیرحم و هوچیگر و بی اعتنا به زندگی سخت مردم ایران، میدان عرض اندام بدهد. از میان آنها نماینده و نامه اعتراضی و پتیشن نپذیرید. با آنها ملاقات و صحبت نکنید. آنها نماینده هیچ میزان از مردم ایران نیستند. آنها از مردم ایران بدلیل سرنگونی رژیم سلطنتی در سال 1979، نفرت دارند، و 41 سال است که به توده مردم ناسزا میگویند، و مردم ایران هم از آنها بدلیل 58 سال حکومت جنایتکارانه، بکمک سرویسهای جاسوسی انگلستان و سازمان سیا و موساد، نفرت دارند. آنها با دو کودتای امپریالیستی توسط امپریالیسم انگلستان در سال 1921، و کودتای مشترک امپریالیسم آمریکا و امپریالیسم انگلستان در سال 1953، با ارتکاب خونریزی و وحشیگری علنی، علیه دولت ملی محمد مصدق و نیروی چپ کشور، بر سر کار آمدند. آنها در کودتای سال 1953، وزیر امور خارجه قانونی و ملی مردم ایران حسین فاطمی را، بدون هیچ دلیلی به جوخه اعدام سپردند.

این تبهکاران، دولتها و جنبشهای ملی- دموکراتیک را نابود کرده، هزاران نفر از مردم ایران را شکنجه و اعدام کرده، صدها هزار نفر را از کار اخراج کرده و به خارج از کشور فراری داده، و ایران را به بازار فروش سلاح و کالا و پایگاه نظامی-اطلاعاتی غرب علیه اتحاد شوروی، تبدیل کردند. این به اصطلاح لیبرالها، ثروتهای طبیعی ملت ایران، بویژه ثروت نفت را به کنسرنهای غربی هدیه کرده، از آن نظیر ملک خصوصی خود، بطور گسترده و علنی و گستاخانه، سوء استفاده کردند. در دوران سلطه گری این باند فاشیستی و راسیستی در ایران از سال 1921 تا 1979، مردم ایران علیرغم مالکیت بر منابع عظیم انرژی و شیمیایی، یکی از فقیرترین ملت های جهان بوده، از هیچ سطحی از حقوق دموکراتیک و شهروندی، برخوردار نبودند. در حکومت بیرحمانه دارودسته لیبرالهای ضد ملی سلطنتی، استقلال کشور بشدت آسیب دیده، حاکمیت ملی نابود شده، و کشور ایران، به یک نیمه مستعمره امپریالیسم آمریکا، تنزل یافته بود. موارد برشمرده، دقیقاً همان دلایلی بودند که باعت شدند تا مردم ایران، طی یک دوره مبارزه مسلحانه 8 ساله از سوی نیروی چپ نسل جوان، و سپس تظاهرات میلیونی خیابانی، و سرانجام اعتصابات در صنایع نفت و قیام مسلحانه عمومی در سال 1979، این دارودسته ضد مردمی را سرنگون کردند.

هم اینک، مردم ایران زیر فشار خردکننده تحریمهای امپریالیستی از یکطرف، و عوارض مرگبار پاندمی کووید-19 از طرف دیگر قرار داشته، و زندگی برای اکثریت مردم محروم، بشدت سخت و غیرقابل تحمل شده است. کشور و مردم ایران، به یک طرف تجاری بین المللی نیرومند و مطمئن، که مستقل از قدرتهای امپریالیستی غرب عمل کند و به آنها باج ندهد، نیاز دارند. بدون برقراری روابط گسترده اقتصادی با جمهوری خلق چین، شرایط زندگی و وضعیت سیاسی کشور ایران، به سمت یک فاجعه تمام عیار پیش رفته، سرنوشتی نظیر افغانستان و عراق در انتظار مردم ایران خواهد بود.

تقویت موقعیت امپریالیسم غرب از طریق سقوط ایران به وضعیت افغانستان و عراق، در همانحال، بشدت به موقعیت استراتژیک و سیاسی جمهوری خلق چین نیز، آسیب وارد خواهد آورد. و این درست همان شرایطی است، که جریانات سرسپرده امپریالیستی، سلطنت طلبان و لیبرالهای ضد مردمی، از آنجمله تظاهرکننده گان احتمالی در روز دوشنبه 13 ژوئیه در مقابل ساختمان سفارت چین در واشنگتن، به آن فکر میکنند و به آن نیاز دارند.

سلطنت طلبان و لیبرالهای دروغگوی ایرانی در خارج از کشور و از جمله در واشینگتن، خواهان سقوط اقتصادی ایران، و همزمان، ضربه نظامی و یا حمله نظامی آمریکا و یا اسرائیل به ایران هستند. از نظر این نیروی باند سیاهی، بهبود روابط اقتصادی کشور ایران و جمهوری خلق چین، امکان موفقیت این استراتژی تبهکارانه را از بین خواهد برد- بویژه اینکه ممکن است بزودی در آمریکا، دولت جدیدی بر سر کار بیاید، که دیگر مایل نباشد، به سیاست تحریم علیه کشور ایران ادامه دهد. سلطنت طلبان، به مردم و کشور ایران فکر نمیکنند، بلکه بدلیل احتمال شکست استراتژی سیاسی خود برای قدرت گرفتن در ایران، نظیر افغانستان و عراق، به وحشت افتاده، و به این دلیل، به تبلیغات هیستریک ضد چینی در موضوع انعقاد یک قرارداد اقتصادی مهم، روی آورده اند.

دو کشور ایران و جمهوری خلق چین، میتوانند، بعنوان دو کشور مستقل آسیایی، با امضاء چنین قراردادی، همچنین الگو و زمینه ای جدی و مستحکم، برای همکاریهای بهتر آتی میان کشورهای ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان، ازبکستان، پاکستان و ترکیه نیز ایجاد کنند.

با احترام و امید به گسترش روابط وسیع و برابرحقوق اقتصادی میان ملت ایران با جمهوری خلق چین

اکبر تک دهقان، یک پناهنده سیاسی از ایران در جمهوری فدرال آلمان، زندانی سیاسی  سابق در رژیم اسلامی، فعال سیاسی سابق، بلاگر، و متعلق به تاریخ چپ انقلابی ایران ("سازمان چریکهای فدایی خلق ایران"). این سازمان تحت فشار انشعابات و سرکوب هولناک رژیم اسلامی در دهه 80 میلادی، نابود شده و بدبختانه دیگر وجود و عملکرد تشکیلاتی ندارد.

12 ژوئیه 2020- 22 تیر 1399، فرانکفورت
------------------------------ 
لینک اطلاعیه جریانات سلطنت طلب:

https://pbs.twimg.com/media/Ecce2R1WoAIDn6M.jpg

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 
این نامه در تاریخ ذکر شده در بالا، در نسخه های انگلیسی و فارسی برای مخاطب آن ارسال شد.

وزیر امور خارجه انگلستان، یا وزیر تبلیغات هیتلر؟!

وزیر امور خارجه انگلستان دومینیک راب Dominic Raab در 7 ژوئیه 2020/ 17 تیر 1399، طی مصاحبه ای با CNN، مدعی میشود، که از نظر او، با توجه به "نقض" قرارداد مربوط به "یک کشور و دو سیستم" در هنگ کنگ، از سوی دولت جمهوری خلق چین، دیگر نمیتوان به این کشور در عرصه تعهد به قراردادهای بین المللی، اعتماد کرد. این ادعای سر تا پا دروغ و بیشرمانه وزیر امور خارجه انگلستان، نظیر همیشه، از سوی سایتهای مختلف فارسی زبان در خارج از کشور هم، بعنوان یک کشف مهم ضد چینی جدید در بوق دمیده شد. محض اطلاع این وزیر لیبرال راست مرتجع، از جنس ترامپ و ریگان و تاچر، که در تحریف حقایق با ژوزف گوبلز مسابقه گذاشته است، این نکات را یادآوری کرده و سوال کنیم، براستی براساس این واقعیت، چه کشور و کدام دولت در این جهان، دیگر در عرصه عمل به قراردادهای  بین المللی، قابل اعتماد نیست؟

الگو و سرکرده سیستم جهانی دومینیک راب، یعنی دونالد ترامپ، تاکنون حداقل این چند قرارداد بسیار مهم بین المللی را با لگد به گوشه ای پرتاب کرده است، و چرا این وزیر لیبرال دموکرات و مدعی  وارد بودن به اصول تعهد به قراردادهای بین المللی، تاکنون صدایش در مورد این موضوعات درنیامده است؟

1- خروج یکطرفه آمریکا از سازمان جهانی بهداشت WHO و عدم پرداخت حق عضویت به آن، و این، در میانه مبارزه با پاندمی کووید 19 و هزینه های سنگین آن، که این سازمان نقش اصلی را در هماهنگی برای مبارزه علیه آن ایفا میکند.

 2- خروج یکطرفه آمریکا از قرارداد جوی  پاریس

 3- خروج یکطرفه آمریکا از قرارداد بین المللی اتمی با ایران

 4- خروج یکطرفه آمریکا از قرارداد بسیار مهم کنترل سلاحهای هسته ای با فدراسیون روسیه (INF)

5- خروج یکطرفه آمریکا از قرارداد  (Open Skies) که براساس امضاء 34 کشور و بمنظور اجرای توافقات مربوط به کنترل سلاح و تحرکات نظامی قدرتهای مهم تدوین شده بود.

 6- خروج یکطرفه آمریکا از یونسکو، سازمان فرهنگی- آموزشی سازمان ملل متحد، که نقش بسیار مهمی در بهبود سیستم و کیفیت آموزشی و فرهنگی بویژه در کشورهای در حال توسعه، ایفا میکند.

 7- خروج یکطرفه آمریکا از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

 8- خروج یکطرفه آمریکا از قرارداد کمک بین المللی به آوارگان فلسطینی

 9- خروج یکطرفه آمریکا از پیمان همکاری کشورهای منطقه اقیانوس اطلس (عمدتاً با کشورهای آمریکای جنوبی)

 10- خروج یکطرفه آمریکا از پیمان کنترل تجارت تسلیحات، که باید فروش سلاح در مناطق بحرانی را محدود میکرد.

و در کنار موارد فوق همچنین، چندین بار تهدید به: خروج امریکا از سازمان بین المللی پست، و خروج آمریکا از سازمان تجارت بین المللی (تعرفه و تجارت).

در کنار موارد فوق، دولت ترامپ طی 4 سال، قوانین متعددی از دوران دولت باراک اوباما را هم لغو کرده است. این قوانین به بیمه تندرستی برای اقشار ضعیف، حقوق بشر، حفاظت از حقوق زنان، حقوق همجنسگرایان، ترانسجدرها، متهمین به جرائم سبک، حقوق حیوانات، محیط زیست، خارجیان و پناهنده گان، ویزا برای کشورهای فقیر و دانشجویان و به زندگی دهها میلیون شهروند معمولی و کم درآمد اختصاص داشته است.

فقط نگاهی به لیست فوق، که هنوز همه موارد را در بر نمیگیرد، عمق ریاکاری و دروغگویی این سیاستمدار لیبرال دموکرات و الگوهای ایرانی آنها را در سایتها و رادیوهای فارسی زبان خارج از کشوری، بنمایش میگذارد. در مقایسه با چنین هوچیگرانی، دولت جمهوری خلق چین، بمعنای واقعی کلمه، یک مدافع جدی و ثابت قدم معاهدات بین المللی، و قابل اعتمادترین طرف انعقاد چنین قراردادهایی، محسوب میشود.

***

اکبر تک دهقان

12 ژوئیه 2020- 22 تیر 1399

-------------------- 

توضیحات

- لینک اصل مطلب: https://edition.cnn.com/2020/07/06/uk/uk-magnitsky-raab-hong-kong-china-intl-hnk/index.html 

- https://headtopics.com/ir/160815751705160126667-14173922 لینک مقاله در سایت صدای آمریکا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ